Του Χάρη Κουτελάκη
απο το σμαρδαιτο στα κιονια
Θα σας πω μια μικρή Ιστορία για ένα σπίτι που μιλούσε σιωπηλά! Στην αρχή του 1900, ένας καθολικός παπάς από το χωριό Σμαρδαιτο, το σημερινό Σμαρδαιτο, ανεβοκατέβαινε την ρεματιά του Κτικαδου για να φθάσει στο εκκλησάκι του Χριστού στην πλαγιά των Κιονιων και να τελέσει την λειτουργία για τους λίγους αγρότες και τους ψαράδες της περιοχής. Τα χρόνια πέρναγαν, ο γάιδαρος και ο αναβάτης μεγάλωσαν και τότε ο δον Γιάννης πήρε την μεγάλη απόφαση: θα κτίσω ένα σπίτι να μένω τα βράδια εδώ. Φτάνει πια αυτή η ταλαιπωρία μέρα ή νύχτα να επιστρέφω στο Σμαρδακιτο!
Άρχισε λοιπόν να αγοράζει αμμουδαριες, δηλαδή χωράφια ακατάλληλα για καλλιέργειες και να τα ενώνει. Δεν είχε βέβαια την φιλοδοξία να κτίσει μια βίλλα σαν αυτή της Ελβετίδας Σιριλας που βρισκόταν τότε εκεί που σήμερα είναι το ξενοδοχείο Tinos beach. Του αρκούσε ένα σπίτι Τηνιακο από αυτά τα διώροφα με δωμα…
Κάτω η αποθήκη με τα πιθάρια του λαδιού και των καρπών, δίπλα το κατώι για τον γάιδαρο και πάνω το δωμάτιο του, παράλληλα με ένα στενό δωματιάκι ύπνου για κάποιον φιλοξενούμενο ακριβώς πίσω από την σαλα. Μια κουζίνα και ο αποπατος. Μπροστά μια ρίζα αμπέλι Σιδεριτης για κληματαριά και βρώσιμο σταφύλι..
Στον αυλόγυρο φύτεψε καλάμια για το όριο της ιδιοκτησίας του και σαν ανεμοφραχτες για τα δέντρα που φύτεψε, άνοιξε ένα πηγάδι που τραβούσε το νερό με σιδερένια φτερωτή ονομάζοντας το ΑΙΟΛΟΣ και σιγά σιγά εγκαταστάθηκε με τον σκύλο του, τον Λέοντα, πιστό σύντροφο της ζωής του.
Οι χωριανοί τον αποπερναν: παπά ,τρελάθηκες; Τί το θες το σπίτι στην ερημιά;
Βρε λωλοι, θα έλθει μια μέρα που η Χώρα θα ενωθεί με τα Κιόνια !
Κουνούσαν το κεφάλι με ειρωνεία.
Και δε μλες; Ποιός θα πήγαινει στη Χώρα να σου ψωνίζει;
Έλα δω βρε Λέων, λέει στον σκύλο του. Δαγκασε βρε καλά το χέρι του καλαθιού!
Γράφει ένα σημείωμα, το βάζει μέσα στο ρηχό καλαθάκι με μια πέτρα να μη πάρει ο αέρας το χαρτί και του λέει: τραβά στον χασάπικο να φέρεις ότι σου γράφω!!
Στο μεταξύ βρήκε μια μαρμαροπετρα, σκάλισε πάνω της την χρονολογία 1913 και την τοποθέτησε πάνω στο ανωφλι της εξωθυρας.
Με τα χρόνια το σπίτι βελτιώθηκε και καθώς δεν υπήρχε άλλο στην έρημη τότε περιοχή, κάθε επίσημος επισκέπτης της Τήνου που ήθελε να δει τα περίχωρα της πόλης, έφθανε ως εδώ και ο δον Γιάννης ο Φιοραντης τον δεξιονοταν.
Το πρώτο και παλαιότερο σπίτι των Κιονιων αναστηλωμένο από το 2006 εξακολουθεί να αφουγκραζεται τις ομιλίες των φίλων και γνωστών διηγουμενο σιωπηλά τις ιστορίες καθενός και κυρίως του ιδρυτή του….
